دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد
چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد
آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت
آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد
اشک من رنگ شفق یافت ز بیمهری یار
طالع بیشفقت بین که در این کار چه کرد
برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر
وه که با خرمن مجنون دل افگار چه کرد
ساقیا جام میام ده که نگارنده غیب
نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد
آن که پرنقش زد این دایره مینایی
کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد
فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد
ا تو با منی زمانه با من است
چ
بخت و کام جاودانه با من است
تو بهار دلکشی و من چو باغ
شور و شوق صد جوانه با من است
یاد دلنشینت ای امید جان
هر کجا روم روانه با من است
ناز نوشخند صبح اگر توراست
شور گریه ی شبانه با من است
برگ عیش و جام و چنگ اگرچه نیست
رقص و مستی و ترانه با من است
گفتمش مراد من به خنده گفت
لابه از تو و بهانه با من است
گفتمش من آن سمند سرکشم
خنده زد که تازیانه با من است
هر کَسَش گرفته دامن نیاز
ناز چشمش این میانه با من است
خواب نازت ای پری ز سر پرید
شب خوشت که شب فسانه با من است
نمي دانم چرا ما انسان ها عادت داريم آبي وسيع آسمان را رها كنيم و جذب آبي كوچك چشماني شويم كه عمقي ندارد با اينكه مي دانيم روزي بسته خواهد شد اما آسمان كي بسته خواهد شد
گناهم را نميدانم، تقاصم را سبکتر کن، مرا اين گونه آزردن، خدا را خوش نميآيد، مرا از غم رهايم کن، جوابي ده مرا يارا که اين سان بودن و مردن، خدا را خوش نميآيد، بگو جانا گناهم چيست که اينگونه سزاوارم؟ که هر شب خون دل خوردن خدا را خوش نميآيد، دلي پر درد و آه دارم، که آن را غرور من بها دار زير پا بردن خدا را خوش نميآيد...
بازار سياه رفتم براي خريدن عشق ولي در ابتداي ورودم روي کاغذي خواندم در غرفه هوس بازان عشق را به حراج گذاشته اند به قيمت نابودي پاک بازان...
سلام من افتادم تهران آموزشی کازرون بودم نزاجا
سلام به همه بروبچ
من الان خدمت مقدس سربازیم.
۱۳۸۶/۱۲/۱۸
امروز هم گذشت بی فروغ یک نگاه ...
سالها پیش یادت هست
کاش سالگرد آمدنت به این زودیها رفتنی نبود
کاش پشت پرچین قلب کوچکت می مردم
کاش بهانه هایم برایت تکراری نبود
حرفهایم خشک
ترنم ذهنم سکوت
واژه هایم خاموش
می ترسم از اینکه بگویمت ...عزیز
میترسم از هر واژه دوست داشتن
اما سپید و گذشتنی من
مرا با خود گاه گاهی به خاطر بیاور
زمانی که دلتنگ نغمه های باران شدی
بر روی نگاه دیروز من لحظه ای درنگ کن
خیلی سخت بود خیلی سخت گذشت هنوز هم گاهی که به گذشته بر میگردم
لرزش نگاهمان و اندوه آخرین روز
آن روز دستانم میلرزید ...من برافروخته... بعد از تمام روز های سکوت
باورت میشد من با لبهایی که به حقیقت گاهی می خندید در میان موج نگاهت لرزیدم ...
نای گفتن نداشت... گاه دستانم حائلی میشدند برروی لرزش آنها ...
می فهمیدی... نمی دانم هیچ وقت برایت نگفتم هیچ... اما... می دانم که می شنیدی
باز هم امروز گم شدم در پس خاطرات دیروزم
ساده بود نمی دانم همیشه گفته بودم عاشقی در نگاه تو بود و آزادی در کلام من
اما ...
میدانم دیروز که ساده تر از همیشه از عبور سایه هامان گذشتیم
میدانم دلتنگ بودی
اما خوشحالم برایت که می گذرانی عمر زیبایت را درپناه او
..............................یادت هست
سرد نبود
پاییز هم نبود
فصل شکفتن بود
فصل بهار
اما خزان من بود با همان روز ی که گذشت
امروز هم دوباره تکرار شد قصه ی تلخ دیروزی که گذشتی
کاش بی قافیه بود زندگیم مثل تمام حرفهایم که می آید و نقش میخورد و ...
دیروزهای گذشته در پس نگاه سرد روزگاری که خزان بهارم بود ...من مردم
میدانم که شادی مثل همیشه
من از خدا همین را میخواستم که شادیت را ببینم لبخند های لطیفت..
همیشه برای تو
سوالاتی که شاید بارها به ذهن خیلی از ما آمده و اینکه خیلی ها مثل من نتونستن برای اونا جواب قانع کننده ای پیدا کنند در مورد مفهوم این آیه است " یهدی من یشا "
ــــ اگر خداوند تبارک و تعالی نخواهد آیا ما می توانیم از ظلمتها فرار کنیم ؟؟؟
ــــ اگر خدا نخواهد ما میتوانیم خوب شویم ؟؟؟
ــــ آیا اگر خدا بخواهد ما میتوانیم خوب شویم؟؟؟
ــــ اگر خدا بخواهد ما میتوانیم بد شویم ؟؟؟
ــــ اینجا که میگن خدا اونی که دلش میخواهد هدایت می کند و اونی که دلش نخواهد هدایت نمی کند آیا این خارج از عدل خدا نیست؟؟؟
ــــ ما باید چی کار کنیم که خدا بخواهد ... هدایتمون کنه؟؟؟
ــــ اینکه می فرمایند (( ما انها را از ظلمتها به سوی نور خارج میکنیم و ما آنها را از نور به سمت ظلمتها خارج میکنیم )) این آیات آیا دلالت بر اختیار داره ؟؟؟
ــــ آیا ما نسبت به دینمون خودمون ... میتونیم بدون اینکه بگیم خدا نخواهد من خودم میخواهم ... آیا خواست خدا را از خواست خودمون میشه جدا کرد؟؟؟
ــــ آیا خدا روز قیامت که همه را جمع کرد خواست حساب کتاب کنه اونایی که مثلا در جاهایی زندگی کردن که کمتر مورد راهنمایی واقع شدند چه گناهی داشتن که حرف دین بهشون نرسیده؟؟؟
ــــ چرا خداوند همه خلق را یکسان راهنمایی نمیکنه ؟؟؟
ــــ چرا من باید بیشتر از بقیه راهنمایی بشم ؟؟؟منم میتونم روز قیامت اعتراض کنم که "میخواستین منو راهنمایی نکنین .... میخواستین با من هم مثل اون بومیه افریقایی برخورد کنین که شاید اصلا از این دین چیزی نشنیده اند ... الان منو راهنمایی کردین و حالا داری این قدر سخت میگیرین ... اصلا کی گفته منو راهنمایی کنین ؟؟؟ می خواستین راهنمایی نکنی ..."
ــــ وشاید اونی هم که راهنمایی نشده اعتراض کنه که چرا منو راهنمایی نکردین....
وشاید خیلی اما و اگر دیگه ...
گفتم دل و دین را به فدایت کردم هر چیز که داشتم نثارت کردم
گفتا تو که باشی این کنی یا آن کنی این من بودم که بی قرارت کردم
ــــ اگه کسی میتونه منو راهنمایی کنه خوشحال میشم ...


